vrijdag 27 april 2012

Mijn lipstick en ik


Lipproducten ik heb er een haat/liefde verhouding mee. Aan de ene kant vind ik dat een lipstick echt een look kan afmaken, maar aan de andere kant gruwel ik al van het feit dat ik de hele dag moet opletten of het er nog goed opzit.
De ultieme horror vind ik wel het beruchte randje. Niets erger dan zonder dat je het doorhebt met alleen nog maar een 'rand' lippenstift te lopen. Zelfde met lipgloss, nu ben ik ook weer zo'n iemand die wel van felle/aparte kleuren houdt dus bijwerken is dan zeer gewenst. Maar alleen de gedachte al aan het feit dat het in mijn haar blijft hangen vind ik al vreselijk. Laten we het dan nog maar niet hebben over een flesje wat onder de lipgloss zit. Laat staan eten en drinken... Het liefst plan ik het zo dat ik niets of weinig hoef te eten of drinken in de tijd dat ik weg ben. Want hey, hoe minder omkijken naar mijn lippen hoe beter. Mocht het onverhoopt toch zo zijn dat ik een afspraak zijn inclusief lunch/diner en ik moet en zal perse iets op mijn lippen dragen dan is het tijd voor plan B. Ten eerste is het van groot belang dat het desbetreffende lippenproduct in de tas verdwijnt, een spiegeltje erbij is alleen maar beter. Nog fijner is het om samen met iemand te gaan, zo kan ik die persoon mooi om de 10 minuten lastig vallen met de vraag of alles nog op zijn plaats zit. Mocht het onverhoopt zo voorkomen dat ik er alleen voorsta dan is er alsnog geen man overboord. Zo ook vanmiddag. Ik had gisteren al bedacht dat ik voor een simpele winged eyeliner zou gaan, maar wel met een leuke lippenstift. Van te voren had ik ook wel kunnen weten dat ik niet op één boterhammetje kan leven, dus enkele uren later toen ik naar het station liep kon ik het toch niet laten om even langs de Broodzaak te gaan. Ondertussen was dat boterhammetje al verteerd en met een treinreis van ongeveer twee uur voor de boeg, was het toch wel verstandig om iets te eten bij te hebben. Uiteraard was er ook niets eetbaars meer te vinden in mijn keukenkastjes dus okee, op naar de Broodzaak. Eenmaal in de trein, die uiteraard niet leeg was zoals gehoopt begon de grote missie. Uit voorzorg had ik al een 2zits plek uitgezocht, de stoel naast mij uiteraard gebarricadeerd met tassen en jas zodat niemand kon genieten van mijn eetkunsten. Dus na een kwartier naar mijn broodje gestaard te hebben kon ik de verleiding niet langer weerstaan. Jammer genoeg was mijn eetlust al gauw weg nadat ik een hap had genomen en de rode lipstick op mijn broodje bewonderde. Het idee alleen al.. Niet voor niets is er uit onderzoek gebleken dat vrouwen per jaar 3,5 kilo(!) lipstick per jaar eten, bon appetit. Goed, dus na mij maagje eindelijk gevuld te hebben begon uitdaging twee, ondertussen lustte ik ook wel wat te drinken. Had ik die avond ervoor net een 'handige' hervulbare drinkbeker van Cirque du Soleil aangeschaft, toen inclusief rietje, had ik er nu even geen rekening mee gehouden dat ik geen rietje bij de hand had. Dus na twee grote slokken later en een mooie lipafdruk op mijn flesje, was het tijd om de schade te bekijken. De weerspiegeling van de ramen in de trein zijn daar heel handig voor, alsmede een mobiele telefoon. Voor alsnog leek de schade mee te vallen, maar goed die weerspiegelingen zeggen niet alles. Denk je dat alles er nog enigszins opzit, wordt je aangestoten door je moeder dat je je lippen wel even mag bijwerken... Fijn. Alles leek er goed uit te zien, maar ik nam het zekere voor het onzekere. Na gauw de desbetreffende lipstick uit mijn make up tasje te hebben gegrist begon ik een verwoede poging om mijn lippen te stiften. Even snel een schietgebedje naar boven en maar hopen dat alles goed is gegaan. Nu bijna vier uur later, na 2 flesjes drinken( weliswaar met rietje) een kleine snack en avondeten zit alles er nog steeds op. Mission accomplished.

4 opmerkingen:

  1. Haha, ontzettend leuk geschreven! En zeer herkenbaar ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha, ik moest erg lachen om je verhaal. :) Geweldig! Maar erg irritant inderdaad. Ik snap nooit hoe anderen zoiets doen, want ik betrap zelden iemand op slecht gestifte lippen. Wat een gedoe zeg, om alles steeds te moeten checken...maar het is inderdaad de enige manier om het er fatsoenlijk uit te laten zien. Jammer, want lipstick kan zo mooi zijn. Ik waag me daarom meestal niet aan de echt donkere kleuren of de fel rode, hoewel ik die eigenlijk het mooiste vind. Het is echt iets voor speciale gelegenheden geworden bij mij. Gelukkig leef ik niet in de jaren vijfig, want dan had ik het echt zwaar gehad. :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ooh ja, inderdaad.. Hopelijk komen wij ook nog ooit achter de ultieme truc om het lang te laten zitten;)

      Verwijderen